อิจิกะลืมตาตื่นขึ้นมา ไม่รู้ว่าเวลาผ่านไปนานเท่าไหร่ เขาหันไปดูรอบก่อนที่จะกล่าวออกมา
"..เอออ AI"ผมร้องออกมาด้วยความตื่นเต้น
(มีอะไรให้รับใช้คะ นายท่าน)เสียงผู้หญิงสาวดังขึ้นในหัวของอิจิกะ
"นี้มัน...สุดยอดไปเลย!!!...ฮาๆๆ...นี้มันเหมือนกับนิยามที่เคยอ่านหลายเรื่องเลย เออ AI เธอมีชื่อไหมถ้ายังไม่มีชื่อเดี๋ยวฉันจะตั้งให้"ผมพูดกับ AI
(ดิฉันไม่มีชื่อคะนายท่าน)เสียงผู้หญิงสาวกล่าวตอบ
"นั้นไง...เหมือนเป๊ะแบบนี้เล่นง่ายเลย AIต่อไปนี้เธอชื่อมะลิแล้วกัน ฉันชอบหอมดี" ผมพูดกับ AI
(ขอปฏิเสธคะ...ดิฉันไม่ชอบกลิ่นดอกมะลินี้คะ)AI ตอบกลับทันควัน
"อ้าวเฮ้ย...มีแบบนี้ด้วยหรอฟร่ะ งั้นเธออยากให้เรียกว่าอะไรหละ"ผมถาม AI ไปแบบงง(ในบรรดานิยายต่างๆ ที่เคยอ่านมันตั้งชื่ออะไรก็ได้ไม่ใช่หรอ ไม่เห็นเคยอ่านเจอสักเรื่องที่มันปฏิเสธเหมือนยัยเนี้ย)
(โรสคะ เพราะผู้หญิงสวยๆต้องคู่กับกุหลาบอยู่แล้ว... อิอิ)AIตอบกลับพร้อมเสียงหัวเราะของเด็กสาว
"เฮอๆๆ...สาวสวยว่างั้น เออโรสก็โรส" ผมรู้สึกหมั่นไส้นิดกับยัยAIหลงตัวเอง
(ขอบคุณคะนายท่านที่เข้าใจ และอีกเรื่องหนึ่งที่อยากจะขอร้องคือ นายท่านช่วยเลิกหัวเราะแบบนั้นด้วยนะคะมันน่าขยะแขยง)โรสตอบกลับ
"เฮ้ย!!! อั้ยความน่าขยะแขยงของฉันมันเกี่ยวอะไรกับเรื่องนี้ด้วยหร่ะ" หนอยยัยนี้มันตั้งใจจะกวนประสาทกันชัดๆ นี้หว่า
(เกี่ยวคะ เกี่ยวมากด้วย ดิฉันไม่อยากจะมีนายท่านที่น่าขนลุก น่าสะอิดสะเอียน น่าขยะแขยง วิตถาร แล้วก็สโตกเกอร์ แล้วก็น่าขยะแขยง แล้วก็..แล้วก็รับไม่ได้จริงๆ)โรสใส่มาเป็นชุด
"พอที ได้ทีหลอกด่าฉันเป็นชุดเลยนะยัยบิท-ช" ผมโวยวายกลับ
(อี้..น่าขยะแขยงจริงๆ ผู้ชายที่เรียกสาวสวยว่าบิท-ชเนี้ย และอีกอย่างช่วยเลิกพูดออดเสียงกับฉันด้วย คนอื่นมาเห็นเข้ามันน่าคลื่นไส้ อิฉันอายแทนคะ)โรสกัดอิจิกะอีกดอก
(เออเข้าใจแล้วน่า ก่อนอื่นฉันถามเธอหน่อยฉันสลบไปกี่วัน)ผมถามโรสในใจ
(7 วันคะนายท่าน...ดิฉันอุสาห์ภาวนาขอให้นายท่านหลับไปตลอดกาลเลยได้ก็ดี ไม่รู้ว่านายท่านจะตื่นมาทำไม)โรสตอบ
(อย่าบอกให้คนอื่นไปตายอย่างอ่อนโยนสิเฟ้ย)ผมพูดอย่างเคืองๆ
(ก่อนอื่นติดต่อเจ้าพวกนั้นก่อนดีกว่า ป่านนี้คงเป็นห่วงกันแย่แล้ว) ผมคิดในใจ พร้อมกับหยิบเอายันต์สือสารออกมาเขียนข้อความแล้วส่งไปหาผู้ติดตาม
(โรสโลกนี้เขาอัพเลเวลกันยังไง)ผมถามโรส
(นายท่านจะต้องหาทักษะฝึกซ้อม ทำซ้ำๆพลังก็เพิ่มขึ้นเอง)โรสตอบ
(หมายความว่าไง มันเหมือนกับเกมส์ไหมที่ตีมอนเก็บเวล อะไรแบบนี้หรอป่าว ฉันไม่เข้าใจช่วยอธิบายให้เข้าใจง่ายๆ หน่อยสิ)ผมถามอย่างงง
(ฮื้ม...ฟังให้ดีนะคะนายท่านถ้านายท่านต้องการฝึกพลังลมปราณ นายท่านจะต้องทะลวงจุดชีพจรทั่วร่างกายเสียก่อน จากนั้นก็ต้องหาทักษะสายลมปราณแล้วทำการฝึก ทักษะสายลมปราณนั้นเป็นทักษะที่จะช่วยดูดซับและเก็บกักพลังปราณวิญญาณที่อยู่รอบๆตัวของนายท่านเพื่อเพิ่มปริมาณลมปราณที่อยู่ภายในตันเถียนของนายท่านนั้นเอง
ส่วนสายเวทมนตร์ นายท่านต้องเรียนสกิลต่างๆ ตามธาตุของนายท่านและฝึกใช้เวทบ่อยๆ ยิ่งใช้มากพลังเวทก็จะสูง การฆ่าสัตว์อสูรหรือปีศาจไม่ทำให้พลังของนายท่านเพิ่มขึ้นหรอกคะ เป็นเพียงแค่หาประสบการณ์การต่อจริงเท่านั้นเอง อันที่จริงเรื่องนี้นายท่านก็น่าจะรู้อยู่แล้วนิคะ ในเมื่อนายท่านมีความรู้ทั่งหมดของโลกใบนี้จากพรของเทพผู้สร้างโลก หัดใช้ความคิดบ้างก็ดีนะคะ)โรสตอบอิจิกะอย่างเหนื่อยหน่ายใจ
(แม่นี้หรอกด่าฉันอีกแล้ว...อดทนไว้เถียง AI ก็ไม่ได้อะไร)ผมได้แต่คิดกับตัวเอง
(โรสแสดงแผนที่และจำนวนสิ่งมีชีวิต มีอะไรบ้าง? กี่ตัว? และมีระดับเท่าไร?)ผมถามโรส
(ในบริเวณนี้มีสิ่งมีชีวิตทั้งหมด 10,944 ตัวคะ
ได้แก่
เพกาซัสระดับระดับศักดิ์สิทธิ์ 111 ตัว
มังกรระดับสวรรค์ 310 ตัว
สิงโตนภาระดับสวรรค์ 300 ตัว
ปีศาจระดับสวรรค์ 1,000 ตัว
มังกรระดับปฐพี 2,000 ตัว
เสือขาวระดับปฐพี 1,000 ตัว
ตัวมังกรระดับลึกลับ 4,013 ตัว
เสือขาวระดับลึกลับ 2,000 ตัว
ฯลฯระดับมนุษย์,ระดับวิญญาณ 210 ตัว
และนี้คือแผนที่ทั้งหมดคะนายท่าน)โรสตอบพร้อมกับแสดงรายละเอียดและแผนที่โฮโลแกรม ภายในหัวของอิจิกะ
"อาา.. อั้ยแผนที่มันรู้สึกแปลกๆไม่ค่อยถนัดเลย!!"ผมพูดออกมาเพราะแผนที่ ที่โรสแสดงให้เห็นตรงหน้าผมนั้น มันเป็นภาพโฮโลแกรมโปรงใสดูค่อยข้างยากหน่อย
(คงเพราะบ้านนายท่านอยู่หลังเขาหละมั้งคะเลยดูไม่รู้เรื่อง ดิฉันไม่เคยเห็น โทXี่ สXาร์ค ในไอXอนแXน เขาจะบ่นเลย เอาเถอะคะเดี๋ยวดิฉันจะเพิ่มแสงให้จะได้เห็นชัดๆ)โรสยังคงกัดอิจิกะ
(หนอยยัยนี้ เฮ้ย...ช่างเถอะทะเลาะ AI มันก็เท่านั้น)ผมได้แต่บอกกับตนเองว่าอย่าใส่ใจ เวลาเหลืออีกไม่มากนักกำหนดประจำการที่ชายแดน 2 เดือน ตอนนี้เหลือแค่เดือนกว่าๆ ต้องรีบแล้ว
(โรสฉันต้องการเพิ่มพลังสายเวทและสายลมปราณให้มากที่สุดในเวลา 1 เดือนที่เหลือกลับเมืองหลวง เธอช่วยวิเคราะห์สร้างตารางกาลฝึกหน่อยสิ)ผมออกคำสั่งกับโรส
ตารางการฝึกที่โรสสร้างขึ้นมา ในแต่ละวันอิจิกะมีเวลาทานอาหารอาบน้ำทำธุระส่วนตัวแต่วันละ 1 ชั่วยามเท่านั้นไม่มีเวลาให้พักผ่อนเลยแม้แต่น้อย ตารางการฝึกนี้ถือว่าหนักเอาการเลยทีเดียว อิจิกะที่ได้อ่านตารางการฝึกนี้ได้แต่สูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วบอกกับตัวเองว่าเขาจะต้องทำได้
อิจิกะได้ทบทวนความรู้ที่ได้จากเทพผู้สร้างโลก ทักษะสายลมปราณและสายเวทมนตร์แบ่งออกเป็น 7 ระดับเหมือนๆ กันได้แก่ ระดับมนุษย์,ระดับวิญญาณ,ระดับลึกลับ,ระดับปฐพี,ระดับสวรรค์,ระดับศักดิ์สิทธิ์,ระดับพระเจ้า ทักษะพวกนี้หายากมากแม้แต่ตระกูลที่ทรงอิทธิพลอย่างตระกูลของอิจิกะก็มีแค่ทักษะระดับศักดิ์สิทธิ์เท่านั้น
โรสได้ทำการวิเคราะห์วิชาสายลมปราณที่เหมาะสมให้อิจิกะ โรสได้เลือกเคล็ดวิชากายหยกศักดิ์สิทธิ์ให้อิจิกะฝึกเป็นอันดับแรก เพราะเคล็ดวิชากายหยกศักดิ์สิทธิ์(ทักษะระดับระดับศักดิ์สิทธิ์) เป็นวิชาช่วยปรับแต่งภายในร่างกายของผู้ฝึกไม่ว่าจะเป็น กระดูก กล้ามเนื้อ และเส้นเอ็น ทำให้ร่างกายของผู้ฝึกแข็งแกร่งและยืดหยุ่นมากยิ่งขึ้นจะได้รองรับทักษะระดับพระเจ้าได้
อิจิกะโคจรลมปราณไปยังจุดชีพจรต่างๆ ตามเคล็ดวิชากายหยกศักดิ์สิทธิ์ ทำให้พลังปราณวิญญาณที่อยู่รอบๆตัวเขาไหลทะลักเข้ามาภายในตันเถียนอย่างรุนแรง
อัตราการดูดซับพลังปราณวิญญาณรวดเร็วอย่างมามความเร็วนี้เหนือกว่าที่คนทั่วไปจินตนาการได้ ถ้าคนทั่วไปเห็นฉากนี้เข้า พวกเขาต้องไม่เชื่อสายตาตนเองเป็นแน่
.......................
1 เดือนผ่านไป
รุ่งเช้าเข้ามาเยือนพร้อมกับแสงแดดสาดส่องเข้ามาภายในถ้ำ หมอกในตอนเช้าค่อยๆ กระจัดกระจายหายไป อิจิกะลืมตาขึ้นมาจากการเข้าฌานพร้อมกับฉีกยิ้ม แล้วลุกขึ้นเดินไปยังริมน้ำเพื่อชำระล้างร่างกายเตรียมตัวเดินทางกลับ ช่วงเวลาฝึกโหดเหมือนดังตกนรกได้ผ่านพ้นไปแล้ว ตอนนี้พลังของอิจิกะได้เพิ่มขึ้นมาหลายเท่าตัวจากเดิม
(โรสตรวจสอบสถานะฉันสิ)ผมสั่งโรสในใจ
สถานะ
ชื่อ: ฮิเดโยชิ อิจิกะ
เผ่าพันธุ์: เทพ
เพศ: ชาย
อายุ: 16
พลังลมปราณ: ระดับศักดิ์สิทธิ์
พลังเวทมนตร์: ระดับศักดิ์สิทธิ์
ธาตุ: ดิน น้ำ ลม ไฟ สายฟ้า แสง ความมืด ไร้ธาตุ
ไม่ใช่แค่พลังเท่านั้นที่นั้นที่เปลี่ยนแปลงไป ร่างกายของอิจิกะก็เช่นกัน ไม่ว่าจะเป็นผิวพรรณที่ขาวอมชมพูนุ่มเนียนราวกับผิวของทารกแรกเกิด เส้นผมดำสลวยดุจแพรไหม ใบหน้างดงามปานล่มเมืองงดงามยิ่งกว่าอิสตรีนางใดในใต้หล้า
เมื่ออิจิกะล้างเนื้อล้างตัวเสร็จ เขาก็หยิบชุดที่อยู่ในแหวนมิติมาสวมใส่ เสื้อผ้าของอิจิกะนั้นเป็นชุดผ้าไหมที่สร้างมาอย่างประณีต สีขาวทั้งชุดที่ปลายขอบมีขลิบแดงเล็กน้อย เนื้อผ้านุ่มลื่นงดงามหรูหราเป็นอย่างมาก เสื้อผ้าของเขาเป็นเสื้อผ้าที่นิยมของเหล่าพวกคุณชาย แบบชุดนั้นเป็นแบบชุดซามูไรโบราณผสมกับแบบตะวันตกเหมือนชุดพวกคอสเพลย์ที่เขาเคยดู TV เมื่อนำมาสวมใส่บนร่างกายที่สมส่วนกับใบหน้าที่หล่อเหลาจึงทำให้เขากลายเป็นหนุ่มหล่อที่กระชากใจสาวๆได้ในพริบตา
หลังจากอิจิกะแต่งตัวเสร็จแล้ว เขาก็วาร์ปไปหาผู้ติดตามที่ค่ายชายแดนแล้วเดินทางกลับบ้าน
