บทที่ 2 เริ่มต้นเกมส์ใหม่อีกครั้ง
ผมตื่นขึ้นมา ด้วยอาการมืนงง หันมองรอบๆตัว ก็เห็นหญิงสาวนั่งอยู่ข้างๆเตียง
"ที่นี้ที่ไหน" ผมถามออกมา
(เราจำได้ว่าเรากำลังฆ่านังสารเลวนั่นจากนั้นก็โดดน้ำฆ่าตัวตาย แล้วเรามาอยู่ที่นี่ได้ยังไง เรายังมีชีวิตอยู่ได้ยังไง?)
ทันใดนั้นระหว่างที่กำลังมึนงงสงสัยก็ปรากฏภาพเหตุการณ์ต่างๆไหลเข้ามาสู่สมองของผม ผมต้องกุมศีรษะอย่างเจ็บปวดเพราะภาพเหตุการณ์ที่ไหลเข้ามามันมากมายมหาศาลเป็นอย่างยิ่ง
(นี่มัน... หมายความว่ายังไง?) ผมคิด
(ไม่ ไม่ ไม่ ไม่! มันต้องไม่เป็นแบบนี้!!! ฉันหลุดมาในเกมส์จีบสาวที่เคยเล่นสมัยเด็กๆ แถมยังเป็นตัวร้ายอีก แย่แล้ว!!! ซวยสุดๆฉันเป็นต้นเหตุที่ทำให้พ่อตาย เป็นต้นเหตุทำให้ตระกูลของเขาต้องล้มสลาย แถมตัวเองยังตายอนาถอีก)
"ฟี้นแล้วหรอคะ" หญิงสาวถามด้วยสีหน้าที่เรีบยเฉย
"ตอบคำถามฉันก่อนสิ ที่นี้ที่ไหน แล้ววันนี้วันที่เท่าไร" ผมถามซ้ำ
"ที่นี้คือโรงพยาบาล นายท่านตกบันไดหัวกระแทกพื้น สลบไป 3 วัน" หญิงสาวตอบ
"แล้ววันที่หละ วันนี้วันที่เท่าไร" ผมถามอย่างร้อนใจ
"วันนี้วันที่ 3 เดือน xxx xxx นายท่านจำอะไรไม่ได้เลยหรอคะ" หญิงสาวพูดน้ำเสียงเรียบเฉย
"จำได้แต่ว่า...." ยังไม่ทันที่ผมตอบ หญิงสาวก็กล่าวแทรกขึ้นมาก่อน
"....เดี๋ยวดิฉันไปตามหมอมาให้นะคะ" เธอกล่าวอย่างไร้อารมณ์เช่นเคย พร้อมกับลุกเดินออกจากห้องไป
"เฮ้..โชคดีในโชคร้ายที่พระเจ้าได้ให้โอกาสฉันได้เริ่มใหม่ ฉันจะไม่ทำผิดพลาดอีก ก่อนอื่นก็ตัองจัดการปัญหาหาก่อน" ผมพูดกับตัวเองเบาๆ
(ดีนะที่เราโผล่ตอนต้น ก่อนที่ปัญหาจะเริ่ม โชคดีที่เกมส์นี้เป็นเกมส์โปรดเลยจำเนื้อหาได้ดี เนื้อเรื่องมันเริ่มมาจากการที่อิจิกะ(ตัวร้าย)ได้ใส่ร้าย สึนะ(เพื่อนสนิทของพระเอก) ข้อหามียาเสพติดผิดกฎหมายในครอบครอง ทำให้สึนะต้องโทษประหารชีวิต การตายของสึนะเป็นตัวจุดชนวนของความขัดแย้งระหว่างอิจิกะ(ตัวร้าย)กับทัตสึยะ(พระเอก) เราต้องหยุดการประหารนี้ให้ได้)
อีกสักพักหมอและพยาบาลก็เข้ามาตรวจดูอากการ ผลตรวจออกมาเป็นปกติดี สามารถกลับบ้านได้เลย
พอหมอและพยาบาลออกไปจากห้องได้สักพัก หญิงสาวก็กลับเข้ามา
"เห็นหมอบอกว่า เธอคอยเฝ้าไข้ฉันตลอดเวลาเลยนิ ขอบใจมากนะ" ผมพูดกับเธอ
"มันเป็นหน้าที่ของดิฉันอยู่แล้ว ไม่จำเป็นที่นายท่านมาขอบคุณดิฉันหรอกคะ" หยิงสาวแสดงอาการไม่พอใจออกมาแวบนึงก่อนจะกลับมาเย็นยาอีกครั้ง
(ผมได้เห็นหยิงสาว ที่แสดงอาการไม่พอใจออกมาแวบนึงนั้น ก็ไม่ได้แปลกใจอะไร เพราะเนื้อเรื่องที่ผมเคยเล่นมานั้น หญิงสาว (ยูมะตัวประกอบ) ได้ตกหลุมรักทัตสึยะ(พระเอก) อย่างหัวปักหัวปำ ถึงขนาดยอมทรยศอิจิกะ(ตัวร้าย)
ยูมะได้นำเอาแผนการทั้งหมดของอิจิกะ ไปบอกกับทัตสึยะ โดยที่อิจิกะไม่เคยระแคะระคายเลยแม้แต่น้อย สุดท้ายตระกูลที่เคยเก่าแก่ และทรงอำนาจที่สุดของอาณาจักร ถูกทำลายลงในพริบตา ด้วยน้ำมือของทัตสึยะ)
"ฉันจะไม่ยอมให้มันเกิดขึ้นอีกเป็นอันขาด ในเมื่อพระเจ้าได้ให้โอกาสฉันเริ่มต้นใหม่ ฉันจะทำให้ดีที่สุด" ผมพูดกับตัวเองอย่างแผ่วเบา
"ยูมะตอนนี้สึนะ อยู่ไหน" ผมถามในขณะที่กับเดินไปแต่งตัว
"....ตอนนี้เขาถูกจับอยู่ในคุก พรุ่งนี้ เขาจะโดนประหารชีวิต" ยูมะพูดอย่างโกรธแค้น เธอเผลอแสดงอาการเกลียดชังออกมาใส่เขา
ผมแสร้งทำเป็นไม่เห็น อาการเกลียดชังของยูมะทำเป็นเปลี่ยนเรื่องคุย
"ไม่ต้องรอพ่อแม่มารับแล้ว ออกจากโรงพยาบาลตอนนี้เลย" ผมกล่าวพร้อมกับเดินออกจากห้องไป
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น